prababci juz nie zmienisz, działka to jej życie i myślę że jak zamieszka z kimś to już w ogóle się nie pozbiera. no niestety na starość nie ma rady, nie wiemy same jakie my będziemy, jaka choroba nas dopadnie. Może spróbujcie jej polepszyć warunki na tej działce.

Cytat
alexisplexis
Zaraz postaram się Ci pomóc, przeczytam dokładnie i się zastanowię.
1. Należy złożyć wniosek o ubezwłasnowolnienie w odpowiednim sądzie okręgowym (czyli właściwym ze względu na miejsce pobytu prababci), art. 544KPC
2. Twoja mama może złożyć taki wniosek, jako krewna w linii prostej.
3. Jako podstawę należy podać art.13KC "Osoba, która ukończyła lat trzynaście, może być ubezwłasnowolniona całkowicie, jeżeli wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, nie jest w stanie kierować swym postępowaniem"
4. Wraz z wnioskiem należy wnieść opłatę, mam wrażenie że będzie to 40zł.
5. Sąd może zarządzić przymusowe doprowadzenie prababci na rozprawę.
6. Twoja mama lub babcia zostanie wówczas ustanowiona prawnym opiekunem prababci i jako taki będzie mogła podejmować wszystkie decyzje dotyczące jej osoby.

blackguitar - ona tak mówi, ale niekoniecznie myśli to może być objaw demencji starczej, moja babcia biegała za moja mamą z nożem po domu, bo pomieszało jej się w głowie na stare lata, ale nie przyszło nam do głowy by ją oddać do domu opieki lub zmuszać by mieszkała z nami, załatwiłam stałą opiekę babci i dożyła w spokoju, we własnym domu

Rozumiem,że bolą takie teksty, ale nie możecie się o to obrażać

Gdybyś potrzebowała pomocy z napisaniem wniosku, chętnie pomogę, dla mnie to praktyka zawodowa ;)

może powinniście sprowadzić lekarza. Może ma tzw otępienie starcze i na tej podstawie możecie jej pomóc. Taka diagnoza pomoże wam zająć się prababcią.

Cytat
GOLDEN_ROSE
prababci juz nie zmienisz, działka to jej życie i myślę że jak zamieszka z kimś to już w ogóle się nie pozbiera. no niestety na starość nie ma rady, nie wiemy same jakie my będziemy, jaka choroba nas dopadnie. Może spróbujcie jej polepszyć warunki na tej działce.

Cytat
matylda_jasmin
blackguitar - ona tak mówi, ale niekoniecznie myśli to może być objaw demencji starczej, moja babcia biegała za moja mamą z nożem po domu, bo pomieszało jej się w głowie na stare lata, ale nie przyszło nam do głowy by ją oddać do domu opieki lub zmuszać by mieszkała z nami, załatwiłam stałą opiekę babci i dożyła w spokoju, we własnym domu

Rozumiem,że bolą takie teksty, ale nie możecie się o to obrażać

Hmm, ja mam podobnie z matką. Od półtora roku nie rozmawiamy ani nie kontaktujemy się, jak mnie widzi na ulicy to natychmiast przechodzi na drugą stronę. Zerwała kontakt również z moim bratem, jej zawsze najukochańszym synem. Ale jest to wynik nie leczonej depresji, w którą sama się niestety wpędziła wiele lat temu.
Też nie ma zbyt dobrych warunków mieszkaniowych, chociaż mieszka w bloku. I też jej jedyną rodziną są półdzikie koty, które regularnie dokarmia i wydaje chyba połowę emerytury na to.
Piszecie, żeby ocieplili altankę? Jeśli Twoja prababcia ma podobnie jak moja mama to wezwie policję jak będziecie chcieli cokolwiek zrobić. Moja mama zagroziła mojemu bratu, że tak zrobi, jeśli cokolwiek będzie chciał zmienić w jej mieszkaniu. A miał już zamówione okna (ona ma tam takie stare drewniane 40letnie i nieszczelne), miał materiały do remontu mieszkania, żeby miała cieplej i wygodniej.
Jedyna droga to ubezwłasnowolnienie. Takie jest moje zdanie. W moim przypadku nie będę nic już robić, bo jak próbowałam, to prawie sama zwariowałam. Rozumiem, co czuje Twoja babcia, współczuję i trzymam kciuki.
Niektórzy ludzie mają tak, że sami siebie wpędzają w choroby psychiczne i w takim przypadku może pomóc jedynie specjalista. Mnie na takiego nie stać.
Zapytacie, czemu sama z nią się nie zacznę kontaktować? Bo nie da rady. Mieszkałam z nią jakiś czas (rozwodziłam się i nie miałam gdzie mieszkać), to wymieniła z dnia na dzień zamek w drzwiach i nie mogłam nawet swoich rzeczy zabrać!!! Żądała ode mnie bezwzględnego i kategorycznego posłuszeństwa, miałam być niewolnicą na każde zawołanie. A ja mam 33 lata i własne życie i własne poglądy.
Pewnych spraw sami nie jesteśmy w stanie rozwiązać. Dlatego ja dałam spokój. Niech sobie żyje, jak chce, skoro lubi mieć źle, to ma.
Napisałam to wszystko, żeby założycielka wątku nie myślała, że to co chcą zrobić, to jakieś złe jest. To będzie najlepsze rozwiązanie dla was wszystkich. Tylko błagam, niech Twoja babcia nie mieszka z prababcią! Bo z tego co piszesz to zaszczuje ją psychicznie!

Cytat
diriee
Hmm, ja mam podobnie z matką. Od półtora roku nie rozmawiamy ani nie kontaktujemy się, jak mnie widzi na ulicy to natychmiast przechodzi na drugą stronę. Zerwała kontakt również z moim bratem, jej zawsze najukochańszym synem. Ale jest to wynik nie leczonej depresji, w którą sama się niestety wpędziła wiele lat temu.
Też nie ma zbyt dobrych warunków mieszkaniowych, chociaż mieszka w bloku. I też jej jedyną rodziną są półdzikie koty, które regularnie dokarmia i wydaje chyba połowę emerytury na to.
Piszecie, żeby ocieplili altankę? Jeśli Twoja prababcia ma podobnie jak moja mama to wezwie policję jak będziecie chcieli cokolwiek zrobić. Moja mama zagroziła mojemu bratu, że tak zrobi, jeśli cokolwiek będzie chciał zmienić w jej mieszkaniu. A miał już zamówione okna (ona ma tam takie stare drewniane 40letnie i nieszczelne), miał materiały do remontu mieszkania, żeby miała cieplej i wygodniej.
Jedyna droga to ubezwłasnowolnienie. Takie jest moje zdanie. W moim przypadku nie będę nic już robić, bo jak próbowałam, to prawie sama zwariowałam. Rozumiem, co czuje Twoja babcia, współczuję i trzymam kciuki.
Niektórzy ludzie mają tak, że sami siebie wpędzają w choroby psychiczne i w takim przypadku może pomóc jedynie specjalista. Mnie na takiego nie stać.
Zapytacie, czemu sama z nią się nie zacznę kontaktować? Bo nie da rady. Mieszkałam z nią jakiś czas (rozwodziłam się i nie miałam gdzie mieszkać), to wymieniła z dnia na dzień zamek w drzwiach i nie mogłam nawet swoich rzeczy zabrać!!! Żądała ode mnie bezwzględnego i kategorycznego posłuszeństwa, miałam być niewolnicą na każde zawołanie. A ja mam 33 lata i własne życie i własne poglądy.
Pewnych spraw sami nie jesteśmy w stanie rozwiązać. Dlatego ja dałam spokój. Niech sobie żyje, jak chce, skoro lubi mieć źle, to ma.
Napisałam to wszystko, żeby założycielka wątku nie myślała, że to co chcą zrobić, to jakieś złe jest. To będzie najlepsze rozwiązanie dla was wszystkich. Tylko błagam, niech Twoja babcia nie mieszka z prababcią! Bo z tego co piszesz to zaszczuje ją psychicznie!

Nie wiem, jak reszta, ale ja rozumiem.
Nie macie innego wyjścia. Jak coś się złego stanie to rodzina będzie miała problem, że nie zadbała.
Wiem też, co znaczy brak pieniędzy na rozwiązania. Ja nie mam nic w tej chwili, ani pracy ani mieszkania. Jakoś sobie radzę, dzięki pomocy partnera i dobrych ludzi, którzy przyjęli mnie do swojej rodziny bez żadnych pytań i warunków.
A dla takich ludzi jak Twoja prababcia albo moja mama potrzeba by dużej ilości pieniędzy na opiekę, leczenie i zapewnienie dobrych warunków życiowych. W tym wypadku macie jeszcze jakieś możliwości. Faktycznie zabrać ją z działki, w te mrozy może być kiepsko. A jak już pisałam w razie czego będziecie mieli jeszcze nieprzyjemności ze strony władz.
Wiem, dużo szafowiczek może się zbulwersować na moje słowa. Ale po latach prania mi mózgu przez moją matkę wyszłam wreszcie na prostą i nauczyłam się oceniać takie sprawy na chłodno.