W twoim opisie widzę siebie. Nigdy nie potrafiłam nawiązywać znajomości, a jak już miałam jakąś grupkę znajomych to byłam duszą towarzystwa. Zawsze byłam zamknięta w sobie, nikomu nie mówiłam o tym, co czuję. Mama zawsze mi powtarzała, że jestem zbyt dorosła jak na swój wiek. Teraz zaczęło mi to przeszkadzać, bo jestem młoda, ale z tej młodości nie korzystam. Dostałam się na studia, wyprowadzam się 130 km od domu. Postanowiłam zmienić coś w swoim życiu, być otwarta na świat, na ludzi. Musisz sama w sobie się zebrać, powiedzieć sobie, że chcesz i potrafisz zmienić swoje życie. Ja stwierdziłam, że jak nadal będę siedzieć ciągle w domu to w wieku np. 40 lat zaczne żałować, że za młodych lat się nie wyszalałam (oczywiście bez przesady). Myślę, że kiedyś przyjdzie ci taka myśl do głowy, że straciłaś te piękne lata młodości na siedzenie w domu. Otwórz się na świat, bo on jest piękny ! Trzymam kciuki ;*

W Katowicach na pewno będzie fajnie :) Ogólnie powodzenia i na pewno coś się zmieni , bo musi nawet siłą przypadku . Trzymaj się :)

na ASP ludzie bywają trochę bufoniaści. ale gdy się przegryzie pierwszą warstwę pełną patetyzmu (że aż zrzygać się warto) okazuje się, ze pod spodem jest jednak człowiek.

Dobry kontakt z rodzicami wcale nie oznacza braku znajomych i faceta. Głupota moim zdaniem:) Jak mam dobry kontakt z rodzicami, mam znajomych, przyjaciół i faceta:) Więc nie wierz w to:) zacznij wychodzić do ludzi, nawet sama. Siedzenie samej w domu na pewno nie pomoże Ci nikogo ciekawego poznać:)

myszeczka87 ale głupio trochę tak samej się plątać po mieście...