Ja śledzę ten wątek,całą tą sprawę od samego początku.Przyznam szczerze,że gdy dowiedziałam się,że matka zmyśliła całą tą historię z porywaczem jakoś tak poczułam niesmak,ale NIGDY do głowy mi nie przyszło pisać,chociażby tutaj,że matka to zabójczyni itp snując jakieś spekulację np,że ojciec też maczał w tym palce.
Zdarzył się bardzo nieszczęśliwy wypadek i głupie komentowanie,że matka coś ukrywa,bo nie zadzwoniła po pomoc jest niedorzeczne,bo ŻADNA z nas nie była na jej miejscu,każdy reaguje inaczej na jakieś zdarzenie.Też wiele razy zastanawiałam się "dlaczego ktoś tak postąpił?" -"ja bym NIGDY w życiu tak nie zrobiła",a dopiero gdy znajdowałam się w podobnej sytuacji i reagowałam "inaczej" niż przypuszczałam że zareaguję powodowało to,że teraz wiem,że nie można NIKOGO osądzać.
Może się bała,może czuła się niekochana,może macierzyństwo ją przerosło.To wie TYLKO ona sama.Z tego co czytałam znajomi widzieli jakieś znaki,że nie chciała dziecka itd.To ja się teraz pytam-Gdzie byli Ci znajomi wcześniej???? Takim ludziom,jak ta matka trzeba pomagać,żeby takie tragedie jak ta się nie zdarzały.Wiele takich przykrych zdarzeń ma miejsce codziennie-rodzic znęca się nad swoim dzieckiem,a nawet zabija,ale media tego nie nagłaśniają,także gdyby i ta sprawa nie została tak nagłośniona to KAŻDA z nas miała by to gdzieś....A że ojciec nie wiedział???? tak się zdarza...sama przechodziłam bardzo ciężką depresje poporodową,którą tak bardzo umiałam maskować,że mąż,który był dla mnie najbliższą osobą nie wiedział o tym... Dlatego przestańcie osądzać i matkę i szukać kolejnych winnych tego wypadku,bo czytając niektóre komentarze to mam wrażenie,że własnie dzięki takim ja Wy zdarzają się takie tragedie.
