Nie wiem jak wy, ale ja wierze w duchy i demony...
Kiedyś jak byłam małą dziewczynką często pytałam o to rodziców. Mama zawsze mi powtarzała, że z tym nie ma żartów i trzeba uważać.
Jak była nastolatką mieszkała w internacie w Lublinie (dokładnie nie wiem gdzie, nigdy nie chciała mi powiedzieć). Wesołe nastolatki kilka lat przed jej zamieszkaniem bawiły się w wywoływanie duchów. Straszyło tam nieźle, podobno kilka razy przychodził egzorcysta i nic nie mógł zrobić - ciągle powracało.
Pewnej nocy mama razem z koleżankami usłyszała walenie na korytarzu. Przybiegł kierownik i krzyczał, żeby żadna z dziewczyn nie wychodziła z pokoju. Ale jak to dziewczyny... Okazało się, że po kolei w metalowych szafkach na korytarzu robiły się odgniecenia, jakby ktoś uderzał pięścią.
Na starej drewnianej szafie leżał klucz, który cały czas stawał na sztorc...
Cyklicznie co kilka nocy odkręcały się do oporu wszystkie kurki w łazience, nawet gdy łazienka została zamknięta, ponieważ podejrzewano, że ktoś się bawi...
Kiedy mama mi to opowiadała była tak wystraszona, że drżała... Do tej pory niemiło wspomina ten okres.

Pytanie jak w temacie:)
Wierzycie??
W grudniu zaczelam prace w sklepie. Dopiero go otwieralismy i kiedy wykladalismy towar kolezanka przyjechala ze swoim synkiem. Fajny dzieciak. Pomagał nam, my kleilysmy etykiety zabezpieczajace przed kradzieza na pudełka a on zanosil na półkę. Obchodzil caly czas dluzsza droga, na około, Ale pomyślalam sobie ze tak sie bawi:)
Pozniej poszliśmy cos zjesc. Kolezanka juz poszła a ja z malym zostałam. Jak skonczylismy jesc powiedzialam malemu ze mozemy juz wracac do pracy i rozmowa wygladala mniej weicej tak:

JA : Chodz, wracamy do pracy
MAŁY: Nie, nie chce tam iść
JA : Dlaczego?
MAŁY : Bo ja sie boje
[zrozumialam ze mnie sie boi, wstydzi]
JA : Nie bój sie, ja nie gryze
MAŁY : Ale ja sie boje dzidziusia
JA: Jakiego dzidziusia?
MAły: Tego co tam jest
JA: Dzidzius tam jest? Gdzie?
MAły : No tam, na hustawce
JA: na jakiej hustawce? c tam robi?
MAŁY: No husta sie na hustawce i sie smieje...

Jak wiecie na srodku sklepu odziezowego, raczej nie stawia sie hustawek...
Pomyslalm sobie ze pewnie dzieciak ma bujna wyobrażnie, i pracowalam dalej, ale zwolnilam sie koncem stycznia, po tym jak coraz wiecej dzieci przychodzacych do sklepu patrzylo w tamto miejsce, nie chcialo tam isc, a jedno nawet zapytalo swojej mamy, dlaczego to dziecko sie na niego tak dziwnie patrzy... Czesto zostawalam w tym sklepie sama, nie bylo tam ruchu i zwyczajnie nie bylam w stanie tam pracować. Później opowiadalam o tym dziadkowi kolezanki i mowil ze kiedys w tym miejscu byl wypadek. Samochód wjechał w trojke dzieci.

JAkos nie daje mi to spokoju..



Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2012-03-21 17:31 przez datula.

Wiesz ja ogólnie wierzę. Znaczy nie to, że jakoś się tego boję czy coś, ale po prostu wierzę. Tym bardziej po sytuacji, którą opowiedziała mi siostra, a wiem, że ona nie wierzy w duchy :)

Ja sama nie wiem czy wierzę w duchy...niby nic nigdy mi się dziwnego nie przytrafiło,nic nie widziałam,ale tyle się o tym słyszy,wielu ludzi wywołuje duchy dla zabawy,ja uważam że mimo wszystko lepiej nie kusić losu

WIERZE!
w moim domu w ktorym wczesniej mieszkali ciocia i wujek mojego taty,po ich smierci dzialy sie rozne rzeczy...

wierze bo duzo mialam takich roznych dziwnych przypadkow...mieszkalam nawet w mieszkaniu nawiedzonym

wierzę..... właśnie rozmawiałam dzisiaj pół dnia na takie tematy, za dużo by tu pisać.... Nie wiem czy mi uwierzycie ale "odwiedzała" mnie ZMORA.... Czy któraś z was orientuje się o co chodzi ? czy ktoś jeszcze oprócz mnie to przeżył ?

To nie duchy, tylko demony.

Cytat
Panterka111
wierzę..... właśnie rozmawiałam dzisiaj pół dnia na takie tematy, za dużo by tu pisać.... Nie wiem czy mi uwierzycie ale "odwiedzała" mnie ZMORA.... Czy któraś z was orientuje się o co chodzi ? czy ktoś jeszcze oprócz mnie to przeżył ?

Cytat
Panterka111
wierzę..... właśnie rozmawiałam dzisiaj pół dnia na takie tematy, za dużo by tu pisać.... Nie wiem czy mi uwierzycie ale "odwiedzała" mnie ZMORA.... Czy któraś z was orientuje się o co chodzi ? czy ktoś jeszcze oprócz mnie to przeżył ?

Cytat
izkaaa93
To nie duchy, tylko demony.

To jest masakra! nie zycze nikomu temu... raz to mnie malpa dusila jak spalam na wznak tak jakby mi na klatce piersiowej siedziala i to bylo glupie uczucie bo cialem nie moglam sie ruszyc a glowa tak, normalnie jej nie widzialam jak odwrocilam glowe w kierunku sciany to widzialam cien postaci...

Wow historia autorki mnie zaciekawiła i zaniepokoiła trochę. Ja sama nie wiem czy wierzę. Swego czasu napisałam książkę/opowiadanie w które wplątany był wątek duchów i cieszyło się dużą popularnością. Ludzi chyba ciągnie do takich tematów :)

Cytat
katrina244

Cytat
izkaaa93
To nie duchy, tylko demony.

dlaczego demony? przecież nie wszystkie zjawy oznaczają zło,tak mi się wydaje

Cytat
Amanda90
Wow historia autorki mnie zaciekawiła i zaniepokoiła trochę. Ja sama nie wiem czy wierzę. Swego czasu napisałam książkę/opowiadanie w które wplątany był wątek duchów i cieszyło się dużą popularnością. Ludzi chyba ciągnie do takich tematów :)