na pewno nie powinnaś tego ukrywać w żadnym wypadku. To dodatkowy stres dla Ciebie, a skoro już jesteś w ciąży, to nie powinnaś się stresować, dla dobra Twojego dziecka. Jak dla mnie,to dość wcześnie zaczęliście, mój brat jest w Twoim wieku i jakoś nie wyobrażam sobie, co by było jakby nagle miał stać się ojcem, o nie nie :D ale wiem, że teraz młodzież coraz szybciej dojrzewa i mam nadzieję, że Ty i Twój chłopak jesteście oboje odpowiedzialni, tak jak piszesz, i zdajecie sobie sprawę, że nagle musicie szybciej dorosnąć do roli ojca i matki ;) to już nie przelewki, ale nieprzespane noce po urodzeniu dziecka, ciągłe czuwanie przy nim, dbanie o zdrowie, itp. itd. Ale to każdy wie, tylko nie do końca zdaje sobie sprawę,jakie to trudne szczególnie w tak młodym wieku. A co najważniejsze, Twój chłopak powinien też wesprzeć Cię materialnie i poszukać pracy. Bo rodzice rodzicami, mogą was wesprzeć na początku, ale potem nikt za was nie będzie wszystkiego robił niestety. Okaże się, czy rzeczywiście dojrzaliście i czy oprócz tego, że się kochacie, jesteście w stanie dać sobie razem radę i nie tylko wspierać,być ze sobą, ale naprawdę działać. Życzę Wam jak najlepiej, żebyście wytrwali razem kochając się i żeby dziecko było dla Was powodem do szczęścia, a nie kłótni w przyszłości. A z rodzicami powinniście pogadać jak najszybciej i w spokojny sposób, jeśli są normalni, to zrozumieją, że nie ma co się złościć, dziecko powinno być kojarzone z radością a nie złością i stresem, poproś ich, by Cię wspierali w tym nowym dla Ciebie okresie i nie odwrócili się od Was, a Wy postaracie się jak najlepiej przygotować do nowej roli. Pozdrawiam ciepło ;)