Przepraszam, ze to napisze, ale bardzo wspolczuje Twojemu chlopakowi.. Ja bym nie wytrzymala z Toba nerwowo..
Moze jestes dla Niego taka, bo Ci sie znudzil?.. Albo juz go nie kochasz i jest to przyzwyczajenie?

ja bym chciala zeby moj mnie wqyciagal nad jezioro u mnie jest na odwrot ;) i powiem Ci ze mam dosc tego he he

na pewno mi się nie znudził. wiem, że bardzo go kocham.
wiele razy rozmawiamy o wspólnym życiu. lubię kiedy on mówi do mnie np :" kochanie nie garb się bo będziemy mieli krzywe dzieci":p

w te wakacje (muszę się przyznać) liczyłam na zaręczyny:)
ale w tej sytuacji mogę o tym zapomnieć...

dziękuję Wam dziewczyny za wszystkie słowa otuchy! muszę, chce, i będę walczyła o tą miłość!

wiesz ja mam podobny charakter, jestem uparta i często mówię "nie" wiele razy postawię na swoim, ale potrafię panować nad sobą ty też spróbuj, nie dziwię się mu że tak ci powiedział pod koniec dnia, cały czas marudziłaś itp a on się starał. Postaraj się szkoda stracić przez swoją głupotę fajnego chłopaka.

Zapraszam do mojej szafy :) dla waszych pociech też się coś znajdzie :) Wystawiłam kolejne ciuszki.

Nie pozwolić:)

Po prostu w końcu doceń to co masz - wspaniałego chłopaka, który robi dla Ciebie wszystko. Jak na razie tylko wiesz, że musisz go docenić... Może spróbuj na następny weekend Ty coś zorganizować? Ale tylko dla was dwojga? Wspólny piknik? Mała wycieczka rowerowa? Rusz głową;) Wiesz co lubi, zrób mu niespodzinke, pokaż, że jesteś "kochaną zołzą" ;p Musisz zacząć robić coś, co zbliży was do siebie, co będzie też Tobie sprawiało przyjemność... A za każdym razem gdy będziesz nerwowa, spróbuj się wyciszyć;) Mam równie nerwowego kolegę, zawsze gdy bierze go złość, odchodzi na bok, uspokaja się i wraca;p Spróbuj Ty znaleźć na siebie sposób! Może Twój chłopak coś Ci doradzi;) Będzie dobrze!:)

Jak się chce to się potrafi zmienić ;) dąż do tego celu a będzie wszystko okey między wami;) rób tak żebyś później nie żałowała :) powodzenia wierzę że będzie wszystko okey i Ci się poukłada :)

Skaś to znam:)
I podejżewam dlaczego tak się zachowujesz:)
Moim zdaniem chciała byś tr weekedy spędzić tylko we dwoje??Prawda??

ja też czasami tak się zachowuje , sama nie wiem czemu....

dokładnie. zaplanowałam sobie dzień. wzięłam ładnie rzeczy- żeby tylko jemu się spodobać. a on nagle wymyśla jezioro.. 0 przygotowania. do tego cały czas czułam się jak idiotka bo nasi znajomi wiadomo nad jeziorko w dresach, a ja mini i japonki na obcasie.....:/

Mowisz,ze go kochasz,wiec masz motywacje zeby sie zmienic. Przed powiedzeniem czegos zlosliwego,ugryz sie najpierw w jezyk i pomysl,ze gadajac glupoty ranisz go. Chyba nie chcesz zeby przrz ciebie cierpial? Dla chcacego nic trudnego. Wiem co mowie bo mialam podobnie :)

CHARAKTERU NIE DA SIĘ ZMIENIĆ.
Wiesz, nie dziwię się Twojemu chłopakowi, że chciał zerwać. Jesteś wiecznie niezadowolona, rzucasz tekstami, że Cię nie kocha i szuka już sobie innej. To TY psujesz te weekendy. On stara się jak może. Skoro wiesz że robisz źle to zacznij doceniać co robi, nie narzekaj na wszystko, nie obrażaj się z byle czego, bo on naprawdę Cię w końcu zostawi. Zacznij doceniac jego gesty, jak coś Ci nie pasuje powiedz mu to na spokojnie, a nie od razu się fochasz. Przestań mu wpajać, że Cię zdradza (!), to facetów wpienia najbardziej. Jakby Cię nie kochał to by z Tobą nie był i nie dałby Ci kolejnej szansy.
Jakbym była facetem,to nie wiem czy bym z tobą wytrzymała.

ale masz fochy jak rozpieszczona smarkula:/ współczuje chłopinie a ty albo się ogarnij albodaj mu żyć

Według mnie Twoje zachowanie to rodzaj reakcji obronnej na to, że niebawem znowu nadejdzie rozłąka. Chciałabyś zwrócić jego uwagę na Twoje potrzeby (nie kolegów, tylko Twoje) - i jest to dość zrozumiałe.

Oczywiście powinnaś zmienić sposób wyrażania swoich emocji, bo faktycznie chłopak jest zdezorientowany. Proszę, powiedz mu to, co napisałaś nam. Znalazłaś się w nowej sytuacji, masz ograniczony kontakt z ukochanym i wydaje mi się, że Twoje zachowanie wynika właśnie z tego, z żalu, z chęci przeciwstawienia się.

Miałam podobne przypadki i mogę Ci wręcz zagwarantować, że jeśli będziesz pamiętała o tym, jak paskudnie się teraz czujesz ( wspominając to, jak wówczas reagowałaś), uda Ci się kolejnym razem powstrzymać od dąsania i pomyśleć 'Carpe diem!'. Reasumując: najpierw rozmowa, potem poprawa. To nie będzie trudne! Zależy mu, zależy Tobie, nie ma sensu dopuszczac do siebie myśli o rozłące z tego powodu.

Z autopsji wiem, co mówię. Powodzenia!