Mój ojciec też mnie nie chciał nawet groził mamie że jak nie usunie ciąży to odejdzie od niej. Mama ciąży nie usunęła-czyli mnie, a ojciec mimo to jakoś nie odszedł. Jak się urodziłam to był szczęśliwy. Niekiedy jest ciężko zaakceptować utratę wolności bo jakby nie było traci się ją. Już nie można żyć spontanicznie tylko trzeba myśleć w pierwszej kolejności o dzieciach o ich potrzebach a dopiero później o swoich. Jak macie 2 letniego synka to już było lżej bo wymaga mniej opieki niż noworodek już może trochę więcej luzu mieliście a nagle pojawia się drugie dziecko i ponownie wolność zostaje odebrana tatusiowi i tym razem wie jak będzie. Przy pierwszym dziecku zapewne nie zdawał sobie sprawy ile dziecko wymaga uwagi i się na nie zgodził a teraz ma tego świadomość.
Tym ze nie potrafi zrozumieć ze źle się czujesz to się nie przejmuj mój mimo że mała była planowana też jakoś nie mógł pojąć. Nie rozumiał że cały dzień zbiera mi się na wymioty i jakoś nie palił się do pomocy. Niby się cieszył na dziecko ale jakoś nie okazywał tego. Nie raz było mi przykro jak koleżanki opowiadały ze ich mężowie-partnerzy głaszczą ich brzuszki i mówią do dzidzi w będącej w brzuszku itp. A mój co łaskawie raz położył rękę jak mała kopała i w zasadzie to ja wyszłam z inicjatywą żeby poczuł jak maleństwo się rusza. Za to przy porodzie był super i bardzo przeżywał narodziny Julii a także po porodzie pomagał mi się umyć (miałam bardzo silną anemię i mdlałam) i każdą wolną chwilę przesiadywał w szpitalu z nami i zajmował się małą abym mogła mieć chwilę wytchnienia. Cóż zapał w zajmowaniu się małą oczywiście stopniał jak miała kolki i jak się okazało że niemowlak to nie bobas który tylko je i śpi i no cóż też chce trochę zainteresowania nim a nie tylko leżeć w wózku i być bujanym.
Też muszę nie raz swoje powiedziec mu bo u nas jest taki podział ze opieka nad małą spoczywa wyłącznie na mnie ale zmuszam go troche zeby się nią też zajął tyle ze mała ma ponad 2,5 roku i teraz to juz luzik z nią bo jest dosyć grzeczna i wiele mozna jej wytłumaczyć a że lubi bajki to tatuś z nią ogląda i są oboje szczęśliwi.
Powodzenia. Będzie dobrze.

Czytam i jestem zdumiona jak my kobiety postrzegamy wszystko jednostronnie. Odchodząć na moment od racji i nie-racji jednej ze stron(podkreślam odchodząć),dlaczego zakładacie wszystkie, że ona-kobieta to ta biedna poszkodowan, a on samiec to ten zły? Faceci też mają prawo być przeciążeni zaistniałą sytuacją , mają prawo, że sytuacja ich przerasta mają prawo szukać w partnerce wsparcia a kiedy go nie widzą czuć się sfrustrowani, mają tez prawo do słabszych dni, a nawet do rzucenia tekstem, którego potem żałują. Nam kobietom się to nagminie zdarza i oni musza z tym żyć. Autorka wątku sama opisała swoje zachowanie wobec partnera jako anormalne dla ich związku,przyznała że była "jak zwłoki", "nie uśmiecham się" itp... Jeśli taka sytuacja trwa długo normalne jest, że partnerowi włącza się alarm "Jezu wszystko na mojej głowie , nie dam rady, a chciałem jeszcze...(miejsce na marzenie) Afera o piwo i o taksówkarza, całym sercem jestem po stronie faceta. I gdybym sama taka facetowi zrobiła to bym się po czasie śmiała z samej siebie. Nauczmy się patrzeć czasem oczami faceta będzie mniej konfliktów. Kod językowy męski interpretuje tą sytuację tak " Wzięłem wolne żeby zająć się dzieckiem, panuje nad sytuacją ona to doceni, super jestem boski napije się piwa bo zasłużyłem po całym dniu z synkiem, który dał mi w kość- koniec przekazu." Tylko my kobiety gmatwamy przekaz dodatkowymi " czy możliwe jest że oczekiwaniem partnera będzie coś co kłóci się z otwarciem tego napoju bogów", domyślamy się przewidujemy, postrzegamy intuicyjnie. A świat jest prosty inie znaczy zły jest poukładany i logiczny " piwo = taksówka" a nie piwo= brak miłości i chęć oddania partnerki w ręce obcego mężczyzny";-) Jeśli któraś Pani nie rozumie mojego maila to ja również "nie chciałabym mieć z nią dziecka"....

Cytat
SzufladaPati
Czytam i jestem zdumiona jak my kobiety postrzegamy wszystko jednostronnie. Odchodząć na moment od racji i nie-racji jednej ze stron(podkreślam odchodząć),dlaczego zakładacie wszystkie, że ona-kobieta to ta biedna poszkodowan, a on samiec to ten zły? Faceci też mają prawo być przeciążeni zaistniałą sytuacją , mają prawo, że sytuacja ich przerasta mają prawo szukać w partnerce wsparcia a kiedy go nie widzą czuć się sfrustrowani, mają tez prawo do słabszych dni, a nawet do rzucenia tekstem, którego potem żałują. Nam kobietom się to nagminie zdarza i oni musza z tym żyć. Autorka wątku sama opisała swoje zachowanie wobec partnera jako anormalne dla ich związku,przyznała że była "jak zwłoki", "nie uśmiecham się" itp... Jeśli taka sytuacja trwa długo normalne jest, że partnerowi włącza się alarm "Jezu wszystko na mojej głowie , nie dam rady, a chciałem jeszcze...(miejsce na marzenie) Afera o piwo i o taksówkarza, całym sercem jestem po stronie faceta. I gdybym sama taka facetowi zrobiła to bym się po czasie śmiała z samej siebie. Nauczmy się patrzeć czasem oczami faceta będzie mniej konfliktów. Kod językowy męski interpretuje tą sytuację tak " Wzięłem wolne żeby zająć się dzieckiem, panuje nad sytuacją ona to doceni, super jestem boski napije się piwa bo zasłużyłem po całym dniu z synkiem, który dał mi w kość- koniec przekazu." Tylko my kobiety gmatwamy przekaz dodatkowymi " czy możliwe jest że oczekiwaniem partnera będzie coś co kłóci się z otwarciem tego napoju bogów", domyślamy się przewidujemy, postrzegamy intuicyjnie. A świat jest prosty inie znaczy zły jest poukładany i logiczny " piwo = taksówka" a nie piwo= brak miłości i chęć oddania partnerki w ręce obcego mężczyzny";-) Jeśli któraś Pani nie rozumie mojego maila to ja również "nie chciałabym mieć z nią dziecka"....

Cytat
SzufladaPati
Czytam i jestem zdumiona jak my kobiety postrzegamy wszystko jednostronnie. Odchodząć na moment od racji i nie-racji jednej ze stron(podkreślam odchodząć),dlaczego zakładacie wszystkie, że ona-kobieta to ta biedna poszkodowan, a on samiec to ten zły? Faceci też mają prawo być przeciążeni zaistniałą sytuacją , mają prawo, że sytuacja ich przerasta mają prawo szukać w partnerce wsparcia a kiedy go nie widzą czuć się sfrustrowani, mają tez prawo do słabszych dni, a nawet do rzucenia tekstem, którego potem żałują. Nam kobietom się to nagminie zdarza i oni musza z tym żyć. Autorka wątku sama opisała swoje zachowanie wobec partnera jako anormalne dla ich związku,przyznała że była "jak zwłoki", "nie uśmiecham się" itp... Jeśli taka sytuacja trwa długo normalne jest, że partnerowi włącza się alarm "Jezu wszystko na mojej głowie , nie dam rady, a chciałem jeszcze...(miejsce na marzenie) Afera o piwo i o taksówkarza, całym sercem jestem po stronie faceta. I gdybym sama taka facetowi zrobiła to bym się po czasie śmiała z samej siebie. Nauczmy się patrzeć czasem oczami faceta będzie mniej konfliktów. Kod językowy męski interpretuje tą sytuację tak " Wzięłem wolne żeby zająć się dzieckiem, panuje nad sytuacją ona to doceni, super jestem boski napije się piwa bo zasłużyłem po całym dniu z synkiem, który dał mi w kość- koniec przekazu." Tylko my kobiety gmatwamy przekaz dodatkowymi " czy możliwe jest że oczekiwaniem partnera będzie coś co kłóci się z otwarciem tego napoju bogów", domyślamy się przewidujemy, postrzegamy intuicyjnie. A świat jest prosty inie znaczy zły jest poukładany i logiczny " piwo = taksówka" a nie piwo= brak miłości i chęć oddania partnerki w ręce obcego mężczyzny";-) Jeśli któraś Pani nie rozumie mojego maila to ja również "nie chciałabym mieć z nią dziecka"....