Sama chętnie poczytam...

Raz nie odzywałam się dwa tygodnie. Napisał, chciał się spotkać. Dzięki mojemu milczeniu doszło do kolejnych trzech spotkań. Ale niestety... Nie wytrzymałam, znów ja zaczełąm zabiegać.
Teraz milczałam 12 dni... Wypiłam % i napisałam... Odpisuje zawsze, ale juz go chyba nie rusza to, że nie piszę. Minęło 15 dni i cisza. Jakbym nigdy nie istniała. Chyba się znudziłam...
No, a co do tematu, to myślę, że to działa. Tez miałam za pierwszym razem obawy "co, jesli już nigdy nie nie odezwie?" Ale stwierdziłam, że jesli tak sie stanie, to znaczy, że nawet gdybym nie przestała się odzywać, nic by z tego nie było. Zaryzykowałamn - było warto. Tylko, jak zawsze, wszystkmo zepsułam...
Życzę powodzenia :)

Napisałam do niego po 5 dniach milczenia zwykłe "miłego dnia". Zrobiłam to chyba tylko dlatego, żeby nie pomyślał że informacja o tym, że ma córkę mnie wystraszyła. Może to był błąd z mojej strony może nie. Czas pokaże

hej:)znalazłam ten wątek bo sama jestem w podobnej sytuacji.Rozumiem to, że z facetem trzeba rozmawiać, mówić mu o swoich obawach czy wątpliwościach dotyczących związku ale co jak to nie pomaga? kiwa głową, że rozumie, otwiera się przede mną a później...robi dokładnie to samo co wcześniej wiedząc, że mnie to wkurza.Mam dość wysłuchiwania gadek ze ma dziury w głowie, że miał dość "ciężki" weekend i jest słaby.Na litość boską...tak jak piszecie jak facetowi zależy to stanie na rzęsach aby zadzwonić, odpisać czy się spotkać.Jak jesteśmy razem to jest genialnie, potem jakieś bum i do kitu.Nie jestem typem kobiety "bluszcz"-szanuje prywatność partnera i sama potrzebuje swój "kawałek podłogi" ale jak już napisze do niego ważnego dla mnie sms to oczekuje, że odpisze a nie po kilku dniach dowiaduje się, że zapomniał.Dobra każdy może mieć gorszy dzień no ale chyba jak ma kilka takich w ciągu miesiąca to nie jest to już przypadek.Ostatnio sytuacja się bardzo zagęściła i powiedziałam mu co mi lezy na sercu bo uważam, że musi wiedzieć skąd ta cisza z mojej strony.Że tak powiem "rzuciłam mu piłke" a to czy on po nią pobiegnie żeby ją złapać zobaczymy.Jak nie...trudno, lepiej żeby się to teraz skończyło niż później .Dziewczyny musimy się szanować bo jak my same nie będzimy to oni tym bardziej:)Ja "żyje w ciszy" 17 dzień;)początki były straszne, co moment patrzyłam na telefon a teraz...co raz lepiej:)tęsknie i myśle o nim ale już nie tak intensywnie jak wcześniej.Nie mam sobie nic do zarzucenia, dałam z siebie wszystko a jak on tego nie docenia...jego sprawa.Trzymam za Was kciuki i za siebie;)Hesia84 jak czułaś, że musisz napisac to dobrze zrobiłaś:)ja zawsze robie to co czuje a teraz czuje, że choćby skały srały nie napisze bo więcej strace niż zyskam:)

Kiedyś zostałam 'olana'
Spotykaliśmy sie 1,5 miesiąca , nie jako para. Świetnie się z nim bawiłam i czułam.
Wszystko było normalnie,
umówiliśmy się na 'za dwa dni', miał zadzwonić
Nie odezwał się przez 2,5 miesiąca

Po tym czasie dostałam dłuugiego sms'a - że przeprasza, że nie miał czasu, że jak juz miał to było mu głupio się po takim czasie odezwać, że przeprasza, przeprasza...
Zignorowałam to, zaczął dzwonić, w końcu odebrałam i wyglądało na to że wszystko wróci do normy, znów mieliśmy się spotykać. Naprawdę tego chciałam, ale nagle zdałam sobie sprawę że to było za proste.
I tym razem to ja przestałam się odzywać, nie odbierałam a dzwonił po 6 razy dziennie, nie odpisywałam.
Nie z zemsty, po prostu poczułam się jak zabawka, do której odzywa się kiedy 'mu się zachce'

MInął miesiąc i ponownie napisał, tym razem z pytaniem, dlaczego wtedy tak go olałam. Znów mamy kontakt, pomógł mi, ale nie wiem czy powinnam kontynuować taka znajomość? Jest świetnie kiedy jesteśmy razem, zaczął się starać, ale boję się że znowu mi coś takiego zrobi..
Czy kiedy facet przestaje o nas zabiegać, to czy n a p r a w d ę warto zawracać sobie głowę by znów to robił, czy lepiej znaleźć już innego ..?
(: ?

Są mężczyźni, którzy potrzebują galantego kopa w tyłek aby zrozumieć, że na prawde im zależy na kobiecie.Taki brak kontaktu i olanie dla niektórych tym właśnie jest:)przez pierwszy tydzien-dwa cieszą się "wolnością" i faktem, że nie mają baby na głowie ale później zaczyna doskwierać ten brak.Niektórym wystarczy kilka dni innym miesiąc dwa:)Zrób tak jak czujesz-jeśli jest z nim Ci fajnie-spotykaj się, to Tobie ma być dobrze;)facet sobie zawsze poradzi więc musimy o sobie myśleć;)
U mnie sytuacja jest bardziej skomplikowana i przez pierwsze kilka razy lekceważenia tłumaczyłam sobie jego zachowanie...ale później doszłam do wniosku, że ja mam więcej do stracenia i to on powinien zrobić wszystko żebym chciała z nim być.A to wyglądało tak jak u większości-ja dzwoniłam, proponowałam spotkania-w zasadzie podtrzymywałam kontakt.Jak się wkurzyłam i powiedziałam co mnie boli od prawie 3 tyg cisza.

Cytat
Pysia78
hej:)znalazłam ten wątek bo sama jestem w podobnej sytuacji.Rozumiem to, że z facetem trzeba rozmawiać, mówić mu o swoich obawach czy wątpliwościach dotyczących związku ale co jak to nie pomaga? kiwa głową, że rozumie, otwiera się przede mną a później...robi dokładnie to samo co wcześniej wiedząc, że mnie to wkurza.Mam dość wysłuchiwania gadek ze ma dziury w głowie, że miał dość "ciężki" weekend i jest słaby.Na litość boską...tak jak piszecie jak facetowi zależy to stanie na rzęsach aby zadzwonić, odpisać czy się spotkać.Jak jesteśmy razem to jest genialnie, potem jakieś bum i do kitu.Nie jestem typem kobiety "bluszcz"-szanuje prywatność partnera i sama potrzebuje swój "kawałek podłogi" ale jak już napisze do niego ważnego dla mnie sms to oczekuje, że odpisze a nie po kilku dniach dowiaduje się, że zapomniał.Dobra każdy może mieć gorszy dzień no ale chyba jak ma kilka takich w ciągu miesiąca to nie jest to już przypadek.Ostatnio sytuacja się bardzo zagęściła i powiedziałam mu co mi lezy na sercu bo uważam, że musi wiedzieć skąd ta cisza z mojej strony.Że tak powiem "rzuciłam mu piłke" a to czy on po nią pobiegnie żeby ją złapać zobaczymy.Jak nie...trudno, lepiej żeby się to teraz skończyło niż później .Dziewczyny musimy się szanować bo jak my same nie będzimy to oni tym bardziej:)Ja "żyje w ciszy" 17 dzień;)początki były straszne, co moment patrzyłam na telefon a teraz...co raz lepiej:)tęsknie i myśle o nim ale już nie tak intensywnie jak wcześniej.Nie mam sobie nic do zarzucenia, dałam z siebie wszystko a jak on tego nie docenia...jego sprawa.Trzymam za Was kciuki i za siebie;)Hesia84 jak czułaś, że musisz napisac to dobrze zrobiłaś:)ja zawsze robie to co czuje a teraz czuje, że choćby skały srały nie napisze bo więcej strace niż zyskam:)

jak nie jestescie razem to moze pomyslec ze nie warto skoro znow "idzie cos nie tak.." faceci zabiegaja jak narozrabiaja, a jak kobieta rzuca fochami albo idzie o pierdoly to daja sobie spokoj...

Moj narozrabiał, powiedziałam mu czego mi brakuje, przyjął to wiadomości-wykazał się na najbliższym spotkaniu a później...olał sprawe.Dałam sobie spokój, na początku liczyłam na jakiś oddzew a teraz z perspektywy dni stwierdzam, że chyba faktycznie to nie ma sensu.Błąd popełniłam już na samym początku-za bardzo okazałam, że mi zależy.Chciałam to mam;)teraz wiem, że musze być powściągliwa z nadmiernym okazywaniem uczuć bo facet od pierwszych spotkań czuje się pewnie i niestety nie daje mu się "zdobyć"-co tak bardzo lubią.Ciężko mi będzie bo jestem mega otwartą osobą i lubie okazywać to co czuje no ale dla własnego dobra musze z tym powalczyć;)Myśle, że M też za bardzo sam nie wie czego chce...niby mu było ze mną dobrze, to był wygodny układ ale z drugiej strony ciągle szukał.A ja tak nie umiem dlatego się z tego "wypisałam".Myśle czasami o nim bo to fajny facet i fajnie spędzaliśmy wspólnie czas...ale jak widać nie dla mnie on.

Ja wyznaję zasadę, że szkoda czasu na "ciche dni" lub jakieś gniewanie się na siebie, dlatego już po kilkunastu minutach po drobnej sprzeczce już się godzimy ... nie wyobrażam sobie nie odzywać się do siebie przez kilka dni-w sumie po co? szkoda na to życia :D

Pewnie, ze szkoda...tylko przychodzi moment, że ma się wszystkiego dosyć.Zawsze się pierwsza odzywałam-nawet jak on zawalił bo też wychodze z założenia, że życie jest za krótkie na fochy i dąsy.Tylko musi to działać w dwie strony-ja daje z siebie dużo i chce też troche w zamian...na prawde nie mam jakiś mega wielkich wymagań-chce czuć bliskość mężczyzny, którą można wyrazić na wiele sposobów.Nie osaczam i nie lubie być osaczana przez faceta ale musze czuć jego zainteresowanie.Tu odnosiłam wrażenie, że jest to na zasadzie jak się spotkamy to fajnie ale jak nie to też fajnie.Albo się chce z kimś albo nie a nie takie nie wiadomo co.Być może faktycznie od samego początku mu na mnie nie zależało, moje "ciche dni" nie są spowodowane sprawdzaniem jego osoby tylko doszłam do wniosku, że jak ma być z tego coś to będzie, może się kiedyś ocknie choć nie wiem czy ja wtedy jeszcze będę chciała-już teraz mam mieszane uczucia, a jak się nie odezwie-przeżyje.Nic się nie dzieje nie bez przyczyny:)

Hehehe, no ja z moim nie mamy czegoś takiego.
Coś sobie pomyślimy i piszemy do siebie,żeby się tym podzielić.
Jak nie sms, to bramka sms to gg. ;)
Poza tym daleko od siebie nie mieszkamy więc prawie codziennie się spotykamy.

Nie znam tego, u nas po chwili odzywamy się do siebie.

I tak powinno być:)ja nie czuje potrzeby pisania bo poczułam się zlekceważona i tyle...jak teraz pozwoliłabym sobie na takie jego zachowania to nie wiem co by to było za jakiś czas.A wiadomo, że z każdym tyg bardziej się angażujemy w związek i co raz trudniej nam go zakończyć.Poza tym patrzymy przez pryzmat uczucia i pomimo złego zachowania faceta tłumaczymy go na tysiąc pięćset sposobów byle tylko z nim być.Ja wolałam to uciąć teraz póki jeszcze miałam nieco obiektywizmu i nie bałam się przyznać sama przed sobą, że jestem mu zwyczajnie obojętna.
Nie ukrywam jednak, że miałabym satysfakcje gdyby się za jakiś czas odezwał i stwierdził, że mu bardzo mnie brakowało i że choć troche zrozumiał;)niezależnie od tego czy chciałabym być jeszcze z nim wtedy czy nie moje kobiece ego by było miło połaskotane:)



Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2012-02-11 14:05 przez Pysia78.