wiesz, bez imprez, bez sztucznego "hahaha", ale trochę normy. Wsparcie

Dopóki sam nie będzie chciał rozmawiać - nie naciskaj, ale wspieraj. A jeśli Ty musisz z kimś o tym porozmawiaj to wygadaj się mamie, przyjaciółce.

oczywiście że bez imprez i hahaha. ale... ja nie mam już psychicznie sił. Mam ochotę wejść do łóżka i z niego nie wychodzić. A nie mogę, bo obok jest ktoś kto cierpi bardziej...

Tak, rok mija, jak mojemu mężowi zmarł tato,mąż dzielnie wspierał swoją matkę, dopiero przy mnie pękł, tuż po pogrzebie. Trzeba pozwolić żeby miał się przy kim otworzyć,z czasem ból słabnie, a teściowa co dzień jeździła na cmentarz wożąc żywe kwiaty przez parę miesięcy,mimo, że obok wszędzie były sztuczne wiązanki...

Ludzie odchodzą, jedni po długich chorobach, inni nagle...
Zawsze jest za wcześnie...
Nikt nigdy nie jest gotów na konfrontację z czymś, czego się boimi...
Każdy cierpi inaczej i innego pocieszenia, ukojenia, otuchy potrzebuje.
Jedni wypierają z siebie żal, inni udają, że życie toczy się dalej.
Ale tak nie jest...
Odszedł człowiek, ktoś bliski i nic nigdy już nie będzie takie samo.
Zawsze pozostanie tęsknota.

Nie tylko Twój mąż, ale i Ty musicie jakoś na własny sposób przejśc przez okres żałoby.
Nie ma na to żadnej metody, nie da się udzielic porad, bo nikt nigdy nie zrozumie Twojego żalu, Twoich uczuc...

Twój mąż stracił mamę...
Pozwól mu przeżywac ból po swojemu, ale nie zamykajcie się przed soba każdy w swoim żalu...

Dzisiaj zmarła kuzynka mojego męża, 3 lata starsza, osierociła dwójkę dzieci, rok temu dowiedziała się, że to rak płuc...

Cytat
WazBoa
Ludzie odchodzą, jedni po długich chorobach, inni nagle...
Zawsze jest za wcześnie...
Nikt nigdy nie jest gotów na konfrontację z czymś, czego się boimi...
Każdy cierpi inaczej i innego pocieszenia, ukojenia, otuchy potrzebuje.
Jedni wypierają z siebie żal, inni udają, że życie toczy się dalej.
Ale tak nie jest...
Odszedł człowiek, ktoś bliski i nic nigdy już nie będzie takie samo.
Zawsze pozostanie tęsknota.

Nie tylko Twój mąż, ale i Ty musicie jakoś na własny sposób przejśc przez okres żałoby.
Nie ma na to żadnej metody, nie da się udzielic porad, bo nikt nigdy nie zrozumie Twojego żalu, Twoich uczuc...

Twój mąż stracił mamę...
Pozwól mu przeżywac ból po swojemu, ale nie zamykajcie się przed soba każdy w swoim żalu...

Dzisiaj zmarła kuzynka mojego męża, 3 lata starsza, osierociła dwójkę dzieci, rok temu dowiedziała się, że to rak płuc...

Rozmawiać, wspominać, ale wplatać w to wasze plany na przyszłość. Nie rozpamiętywać tylko wspominać np. śmieszne chwile. Może jakieś stare zdjęcia uporządkować. Mówić o tym, że to szczęście, że miał taką właśnie matkę a ty teściową - może jakiś wypad w jej rodzinne strony, żeby splatać przeszłość z teraźniejszością. Żebyście mogli myśleć o Niej ale spędzali czas we dwoje.

zaraz minie 5 lat jak znalazłam mojego tatę martwego i powiem Ci że dopiero nie dawno byłam w stanie porozmawiać o tym z moim chłopakiem. Nawet nie wiem co ci poradzić. Każdy na takie sytuacje reaguje inaczej.