Nie wiem czy forum, na którym gros 19-latek skwituje to co napisalas stwierdzeniem "rzuć go" jest dobrym miejscem na roztrząsanie tego problemu. Trzymam kciuki. Piszę tak dlatego, że jak się ma 18 lat to na wszelkie bolączki w związku łatwo powiedzieć "rzuc go" i często nie ma zadnych watpliwosci, bo o wielu rzeczach sie nie mysli ani nie ma sie zbyt wielu umiejetnosci, odpowiedzialnosci za drugą osobę. Dlatego ja proponowalabym inne miejsca jednak, jakkolwiek to co tutaj odnajdujesz jest pomocne.
Na wiele pytań sama sobie odpowiedziałaś i nikt nie ma prawa mówić ci co masz robić ani radzić ci, bo ani cię tutaj nie znamy, ani nawet jakis terapeuta nie moze sobie takiego prawa uzurpować. Ale jak sama bylas u psyhcologa to pewnie wiesz, ze on pomoglby ci dotrzec do tego co sama chcesz, pomoglby wydobyc to co w tobie silne itp. O ile byłby to dobry specjalista;)
sama jesteś świadoma i dotarłas do tego, że :
-to toksyczna relacja, ze facet wchodzi za bardzo w twoje granice
-ze on łamie podstawowe zasady, co ciezkie dla ciebie do zaakceptowania, czyli na przykład kłamie w zywe oczy
-ze to wszystko duzo cię kosztuje emocjonalnie, a czujesz, ze wcale nie jestes taka najgorsza i tego warta
-ze jestes obwiniana o to co sie dzieje z wami obojgiem w relacji i z kazdym z osobna tylko dlatego, ze to ty wskazalas problem, a on nie chce pracowac nad tym wszystkim
-sama jestes swiadoma tego skąd jego niechęc do twoich rodziców i ze to nie problem twojego braku odciecia pępowiny z twoimi rodzicami a problem bardziej leży w nim (aczkolwiek ja nie mowie jak jest obiektywnie, to ty sama to wiesz i jak widac jestes tego swiadoma)
- i najwazniejsze , że chcesz od niego odejść
Nie daj sobie wmówić, że skoro kiedys potrzebowalas pomocy u psychologa to teraz pewnie cos z tobą też nie tak.
to co opisujesz jest bardzo czesto spotykane u ludzi wspolualeznionych, to taka dynamika i tyle. Ty masz duzo sily w sobie i to jest widoczne w tym co opisalas. On JEST alkoholikiem. Zaden alkoholik nie będzie chciał isc na terapię jesli on czuje, ze ma tak jak w przypadku twojego faceta kobietę czyli ciebie, ma pieniadze, jakas pracę i ma kumpli (to, ze cie tak atakuje wynika wprost z jego poczucia zagrozenia i niezgody jego samego na to co sie z nim dzieje). Ma poczucie siły i wie, że "nie musi sie leczyc, bo on moze przestac pic w kazdej chwili". To jest aż podrecznikowe. A terapia w rzeczywistosci alkoholikom JEST potrzebna nie ze wzgledu na wiedzę, którą tam zdobywają, ale na to, że muszą pewne rzeczy przecwiczyc, poczuc na sobie, uczestniczyc w pewnych procesach. To nie jest to samo co przeczytanie książki. Ale on, zeby pojsc na terapię, przede wszystkim musialby poczuc, ze nie panuje nad sytuacją, że ma problem przesrastający go, musi jednym słowem stoczyc sie jak najnizej. A dopoki ma ciebie, będzie czul sie panem i władcą. Ja przynajmniej tak to widzę. Dopoki ma pracę bedzie myslal, że jego zycie jest normlane. Ma gdzie mieszkac, inni nawet wcale nie musza wiedziec, ze to jakis problem, bo jeszcze to wszystko wyglada tak, ze to chyba dosc imprezowy styl picia...
Nie wiem co ci powiedziec, ale jedno jest pewne - sama piszesz, ze musisz cos zrobic, żeby ochronic przede wszystkim siebie. A mnie cieszy, że ty rozumiesz, że on do wielu rzeczy, któe robi tobie nie ma prawa. Przede wszystkim cię poniżać. Aczkolwiek trzeba to zrozumieć, bo to sie bierze z czeogs, a nie z prozni, czyli konkretnie ta cala jego choroba alkoholowa jest związaną z tym jak sie zachowuje i co robi rowniez tobie. Tylko pytanie czy ty chcesz to udźwignąć i go leczyc, byc cierpliwa na to i zrezygnowac tak naprawde po czesci z siebie. Juz raz odeszlas i mowisz, ze teraz boisz sie jeszcze bardziej odejść niż za pierwszym razem. Ale trzeba też wiedziec, że strach jest zawsze w takich sytuacjach i że to tylko strach. A później może zdarzyć ci sie jeszcze wiele dobrych rzeczy. O ile sobie wszystko poukładasz. Moze i będzie beznadziejnie - nie ma co liczyc na to, ze odejdziesz i dzięki temu problemy się skończą.
