Hej
Ja wprawdzie nie jestem w takiej sytuacji i podejrzewam, że jest Ci ciężko, mi też by było. Ale trochę tego nie pojmuję.
Jakieś 1,5 roku temu też musiałam się "rozstać" z facetem, wprawdzie nie mężem, ale długo już razem jesteśmy. Studiujemy w jednym mieście, mieszkamy razem już parę lat, ale jesteśmy z dwóch różnych końców Polski. On pojechał do siebie na wakacje, ja do siebie. Wiadomo, było mi bardzo przykro, jak się rozstawaliśmy, tęskniłam i miałam ochotę go codziennie widzieć. Ale żeby nie móc spać w nocy? Żeby tak bardzo to przeżywać? Przecież to nie koniec świata! Są telefony, jest skype, poza tym w życiu różne rzeczy się dzieją i czasem coś nie układa się tak, jak byśmy chcieli. No i niestety trzeba zęby zacisnąć i się przystosować.
Znalazłam sobie zajęcie, spotykałam się ze znajomymi, pomagałam mamie w domu i nie było tak źle. Poza tym mam życie poza swoim facetem, więc nie wyglądało to tak "o rety, nie ma faceta obok, co robić? co robić? umyję okna, żeby nie myśleć!". To wygląda, jak jakieś uzależnienie. A takie coś nie jest zdrowe.
Rozumiem, że pewnie w małżeństwie i to na dodatek z dzieckiem jest ciut inaczej, no ale bez przesady. Wykończysz się psychicznie. On dopiero wyjechał, a Ty spać nie możesz? Nigdy nie spędziłaś nocy bez męża? :)

Tak samo dziwi mnie, że nie może ktoś zasnąć, jak mąż jest na nocce. Kurcze, tyle razy wychodziłam sama na imprezę, albo odwiedzałam rodziców, albo facet wychodził na piwo z kolegami i szłam spać sama i to nie był jakiś wielki problem. Nie rozumiem, jak można tak bardzo to przeżywać, wyniszczacie same siebie tym sposobem, krzywdę sobie robicie. Bez faceta też czasem trzeba normalnie funkcjonować.

Witajcie!
Od tygodnia zaliczam się do grupy kobiet przeokrutnie porzuconych przez faceta na czas określony!
Wyjechał mi chłop na wymianę zagraniczną i wieczorami nie mogę sobie miejsca znaleźć... Jesteśmy razem ponad 3 lata i od samego początku wiedziałam, że ten wyjazd jest nieunikniony, ale niestety nie można się do tego przygotować psychicznie. Myślałam, że mnie to nie rusza, ale tylko wyjechał, a ja już jęzor z tęsknoty wywiesiłam!
Gdyby tam jeszcze pracował, robił coś pożytecznego... Ehh brak słów:) Imprezy nie pomagają, nauka do poprawki nie idzie- pupa na całego! Jak sobie kochane radzicie z taką sytuacją?? Serdecznie pozdrawiam! I mam nadzieję, że znajdzie się w tej naszej społeczności jakaś grupa wsparcia:)

Ja znajdywałam sobie w takiej sytuacji zawsze jakieś zajęcie, najczęściej uprawianie sportu, ale film + winko + chipsy, albo wyjście z koleżankami.
Toż to nie tragedia, że chłopa nie ma. Zrób to, na co nigdy czasu nie miałaś. Może zadbaj o siebie, jakaś maseczka, czy coś :)

ja jestem sama do piątku :) - pojechał w delegacje na drugi koniec polski :(

no i w końcu mam czas dla siebie, mogę siedzieć w wannie i nie słyszeć: "wychodź już bo kupę mi się chce". mogę oglądać Kuchnię TV CAŁY CZAS ):) albo inne kanały dla kobiet ;)



Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2012-02-21 09:50 przez j_ulka.

mój też wyjechał, niedługo wraca..ale i tak strasznie tęsknie. :(

jak mój wyjeżdza ide na impreze z koleżankami ;D

Mój miał jechać na delegację do Niemiec na 5 miesięcy,ale całe szczęście pojechał w końcu ktoś inny:)

swanie
na ile wyjechał? na pół roku?
ja najdłuższą rozłąkę miałam 3 miesiące, po 2 tyg będzie lepiej ;) przyzwyczaisz się że go nie ma :)

gdyby mój miał wyjechać na 5 miesięcy , to by musieli m nie gdzieś zamknąć ..bo bym zgłupiała.

Mój pojechał do USA na dwa miesiące. Już mi zleciały ponad 3 tygodnie, więc nie jest tak źle. No ale do 2 kwietnia jeszcze daleko. A najgorsze, że w lato też jedzie na 4 miesiące.
Wiem, że robi to dla nas, pracuje żebyśmy mogli razem zamieszkać, ale to i tak nie ułatwia rozłąki.

Cytat
czerwona_mona
gdyby mój miał wyjechać na 5 miesięcy , to by musieli m nie gdzieś zamknąć ..bo bym zgłupiała.

Cytat
j_ulka
mogę siedzieć w wannie i nie słyszeć: "wychodź już bo kupę mi się chce"

Ja jestem sama już ponad 2 tygodnie, mąż w Anglii. Jakiś czas temu zakładałam podobny wątek,w którym pisałam,że ciężko to znoszę. Ale teraz jest trochę lepiej, bo wiem,że za niecały miesiąc lecę do niego z córką w odwiedziny na tydzień,a za 2 miesiące już na stałe. I ta myśl tak naprawdę trzyma mnie przy życiu :)... ja nie chodzę na imprezy,ale pomagają mi codzienne rozmowy na Skype'ie z nim. Tęsknię strasznie, ale wiem,że robi to dla nas.

Tez teraz jestesmy osobno ale jeszcze 2 m-ce i juz bedziemy razem ;-)
co ja robie? spotkania ze znajomymi, ksiazki, filmy, nauka i planowanie slubu. mam czas dla siebie i czekam do jego powrotu

Kochana pomyśl że z każdym dniem, godziną, minutą jesteś bliżej niego. Czas oczekiwania na ukochana osobę skraca się a nie wydłuża;) Wiem co czujesz, bo gdy mój mąż wyjeżdzał na kilkudniowe delegacje czułam puskę w sercu:( mam nadzieje że czas szybko zleci i nim sie obejrzysz Twoj mąż będzie kąpał waszą córeczkę;) A teraz to Ty dla niej musisz być tez oparciem, bo nie tylko ty tęsknisz, córeczka pewnie też za ukochanym tatusiem! Głowa do góry! bedzie dobrze!