miałam identyczną sytuację... przerastało mnie to! Byłam z facetem 2 i pół roku i przez ostatni rok czułam się nikim! Nie chciałam się z nim rozstawać, bo to tyle wspomnień i głupia myśl, że nie znajdę już nigdy nikogo z kim będę chciała być do końca życia... Teraz jestem szczęśliwa ze wspaniałym mężczyzną, który pokazuje że mnie kocha kiedy tylko może poprzez najdrobniejsze gesty(i nie mówię tu o jakichś prezentach, niespodziankach- aczkolwiek i takie zdarzają się sporadycznie, ale to działa w obie strony). Oboje się wspieramy i doceniamy nasze osiągnięcia. Teraz jestem pewna w 100%, że to ten jedyny.

Może czas, żebyś i ty się uwolniła i odżyła ;) Gdzieś czeka na Ciebie mężczyzna, z którym będziecie się uzupełniać i tworzyć jedność :) I kiedyś zupełnie przez przypadek się odnajdziecie i już będziesz wiedziała, że warto było... Życzę Ci powodzenia! :*

porozmawiaj z nim poważnie, moze chce odejsc moze już go nie pociagasz ale np nie ma serca bo jestes dla niego tak dobra i niczego mu przy tobie nie brakuje.

jesli chce odejsc to trzeba mu na to pozwolic bo inaczej nie bedziecie szczesliwi oboje

Ten związek nie ma przyszłości .
Miłość z obowiązku ....,nie ma sensu dalej tego ciągnąć .

CZEMU WY SIĘ SPOTYKACIE Z FACETAMI, KTÓRZY NIE MAJĄ DO WAS ZA GROSZ SZACUNKU?!

Biedna:( skoro mówi, że spotkania z Tobą są dla niego obowiązkiem, to znaczy że to już nie miłość a jedynie przyzwyczajenie...:(

MOZE POPROSTU WASZE UCZUCIA DO SIEBIE WYGASLY? JA JAK ZROBIE OBIAD NP NIE RAZ COS TAM MI NIE WYJDZIE TO MOJ M.ZAWSZE MOWI JAKKIE PYSZNE I ZE JESTEM LEPSZA OD MAGDY GESSLER:D

Napisałaś, że on nie chce być już w tym związku, ale nie potrafi zerwać. Jeśli masz choć odrobinę szacunku do siebie: Ty to skończ. Nie warto tracić czasu na kogoś, kto ma Cię za nic.

porozmawiaj z nim szczerze czy warto ciagnac taki zwiazek.

Cytat
Albi21
bardzo mi przykro to powiedzieć.. ale on Cię nie kocha. Nie jesteś dla niego miłością, i skoro tak mówi to już raczej nigdy nie będziesz. Ja bym to skończyła i poczekała na tego jedynego.

Też mi się wydaje, że zerwanie tak od ręki, bo coś jest nie tak, to duży krok. Spróbuję porozmawiać z nim jeszcze, choć boję się że powie, ze on po prostu taki jest i się nie zmieni i jak mi nie pasuje to trudno. Kiedys juz to usłyszałam niestety, dlatego teraz boję się czasem nawet zaczynać takie rozmowy.

Dziękuję Wam w każdym razie za wypowiedzi, pomagają spojrzeć na sytuację bardziej z dystansu. Po co mamy sie oboje męczyc i byc nieszczęśliwymi.. trzeba coś z tym zrobić. Ktoś jeszcze chce się wypowiedzieć?